«Μέσα στη νύχτα έλαμψε
το Φως της Πίστεως, κατά την Ιερά Αγρυπνία, τιμώντας τον Όσιο ΠΑΙΣΙΟ και την Αγία ΕΥΦΗΜΙΑ».
Μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης, πνευματικής χαράς και εκκλησιαστικής ευλάβειας, τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Πύργου Ιερά Αγρυπνία, προς τιμήν του λαοφιλούς Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και της Αγίας ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας. Ευλαβείς Χριστιανοί, προσήλθαν στον Ιερό Ναό μας, προκειμένου να συμμετάσχουν στην Ιερά Αγρυπνία και να τιμήσουν τις δύο μεγάλες αυτές μορφές της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καταθέτοντας ενώπιόν τους, τις Προσευχές, τις αγωνίες, τις δοκιμασίες και τις ελπίδες τους. Η Ιερά Αγρυπνία αποτελεί μία ιδιαίτερη λειτουργική εμπειρία. Μέσα στη σιωπή της νύχτας, όταν υποχωρεί ο θόρυβος και η ταραχή της καθημερινότητας, ο άνθρωπος καλείται να σταθεί ενώπιον του Θεού, να εξετάσει τον εαυτό του, να μετανοήσει και να αναζητήσει το αληθινό νόημα της ζωής. Η νύχτα μεταβάλλεται σε ημέρα φωτεινή και η προσευχή γίνεται πηγή παρηγοριάς, ανανεώσεως και εσωτερικής δυνάμεως.

Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, υπήρξε ένας σύγχρονος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος με την ταπείνωση, την απλότητα, τη διάκριση και την ανιδιοτελή αγάπη του, ανακούφισε αμέτρητες ανθρώπινες ψυχές. Έζησε κρυμμένος από τη δόξα του κόσμου, αλλά έγινε γνωστός σε ολόκληρη την Οικουμένη, διότι η ζωή του, ήταν μία ζωντανή μαρτυρία της παρουσίας και της χάριτος του Θεού. Ο Όσιος δεν πρόσφερε εύκολες και επιφανειακές απαντήσεις. Δίδασκε ότι η Πνευματική ζωή απαιτεί φιλότιμο, προσευχή, μετάνοια, εμπιστοσύνη στον Θεό και αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Έσκυβε με πατρικό ενδιαφέρον πάνω στον πόνο κάθε ανθρώπου και έκανε τον πόνο του άλλου δικό του πόνο. Με την Προσευχή του αγκάλιαζε τους ασθενείς, τους νέους, τις οικογένειες, τους απελπισμένους και όλους όσοι αναζητούσαν έναν λόγο ελπίδας.Το μήνυμά του, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο στη σημερινή Κοινωνία. Σε μία εποχή άγχους, ανασφάλειας, απομονώσεως και πνευματικής συγχύσεως, ο Όσιος Παΐσιος, μάς υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος δεν σώζεται μέσα από τον εγωισμό, την καχυποψία και την αδιαφορία, αλλά μέσα από την πίστη, την ταπείνωση, τη συγχώρηση και την έμπρακτη αγάπη.

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του Οσίου Παϊσίου κατείχε η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία. Σύμφωνα με την Εκκλησιαστική παράδοση, η Αγία εμφανίσθηκε θαυματουργικώς στον Όσιο στο κελί του, στο Άγιον Όρος, τον Φεβρουάριο του 1974. Ο Όσιος συνομίλησε μαζί της και έτρεφε έκτοτε βαθύτατη ευλάβεια και πνευματική αγάπη προς το πρόσωπό της. Η Ουράνια αυτή επίσκεψη αποτέλεσε για εκείνον μεγάλη Θεία παρηγοριά και επιβεβαίωση της ζωντανής κοινωνίας των Αγίων μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Η Αγία Ευφημία έζησε κατά τους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες και υπέμεινε σκληρά βασανιστήρια, αρνούμενη να προδώσει την πίστη της στον Χριστό. Με την ανδρεία και την ομολογία της, απέδειξε ότι η αληθινή Πίστη, δεν αποτελεί απλώς μία θεωρητική πεποίθηση, αλλά τρόπο ζωής, θυσίας και ολοκληρωτικής αφοσιώσεως στον Θεό. Στις 11 Ιουλίου η Εκκλησία μας δεν εορτάζει το μαρτύριο της Αγίας Ευφημίας, το οποίο τιμάται στις 16 Σεπτεμβρίου, αλλά την ανάμνηση του θαύματος που συνδέεται με την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία συνήλθε στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Κατά την παράδοση, οι Ορθόδοξοι Πατέρες και οι Αιρετικοί κατέθεσαν τους αντίστοιχους τόμους, με τις δογματικές τους θέσεις στη Λάρνακα της Αγίας. Όταν άνοιξαν τη Λάρνακα, ο Ορθόδοξος τόμος, βρέθηκε στα χέρια της Αγίας, ενώ ο Αιρετικός τόμος, στα πόδια της. Με τον θαυμαστό αυτό τρόπο επιβεβαιώθηκε η Ορθόδοξη διδασκαλία ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ενωμένος σε ένα Πρόσωπο, χωρίς σύγχυση, αλλοίωση, διαίρεση ή χωρισμό. Το θαύμα αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος. Υπενθυμίζει και στον σημερινό άνθρωπο ότι η αλήθεια της Πίστεως δεν είναι ανθρώπινη επινόηση ούτε αποτέλεσμα συμβιβασμών και σκοπιμοτήτων. Είναι αποκάλυψη του Θεού, η οποία διαφυλάσσεται μέσα στη ζωή, τη λατρεία και την εμπειρία της Εκκλησίας.

Η κοινή τιμή του Οσίου Παϊσίου και της Αγίας Ευφημίας, μάς διδάσκει ότι οι Άγιοι δεν είναι μακρινές και απρόσιτες μορφές. Είναι ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, φίλοι και πρεσβευτές μας ενώπιον του Θεού. Η αγιότητα δεν περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη εποχή. Η Αγία Ευφημία των πρώτων Χριστιανικών αιώνων και ο σύγχρονός μας Όσιος Παΐσιος συναντώνται μέσα στην ίδια πίστη, στην ίδια αγάπη προς τον Χριστό και στην ίδια θυσιαστική διακονία προς τον άνθρωπο.
Η αθρόα συμμετοχή των πιστών κατά την Ιερά Αγρυπνία στην ενορία μας φανερώνει ότι, παρά τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις της εποχής μας, ο λαός εξακολουθεί να διψά για τον Θεό, να αναζητεί την αλήθεια και να προστρέχει στη χάρη των Αγίων. Ιδιαίτερα η αγάπη των χριστιανών προς τον Όσιο Παΐσιο αποδεικνύει ότι ο σημερινός άνθρωπος έχει ανάγκη από αυθεντικά πρότυπα, από ανθρώπους που δεν μιλούν μόνο με λόγια, αλλά με το παράδειγμα, τη θυσία και την αγία ζωή τους. Είθε οι πρεσβείες του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, να ενισχύουν όλους μας στον καθημερινό πνευματικό αγώνα, να χαρίζουν υγεία στους ασθενείς, παρηγοριά στους πονεμένους, δύναμη στους δοκιμαζομένους και φωτισμό στους νέους μας. Να προστατεύουν τις Οικογένειές μας, να ειρηνεύουν τις καρδιές των ανθρώπων και να μας βοηθούν να απομακρύνουμε από τη ζωή μας την κατάκριση, τον εγωισμό, τη διχόνοια και την αδιαφορία.
Ευχόμεθα με τις άγιες Πρεσβείες τους, ο φιλάνθρωπος Θεός να χαρίζει ειρήνη στον κόσμο, ενότητα στην κοινωνία μας, μετάνοια και πνευματική πρόοδο σε όλους, ώστε η ζωή μας να γίνει μία διαρκής ομολογία πίστεως, ελπίδας και αγάπης. Όσιε Παΐσιε Αγιορείτα και Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία, πρεσβεύσατε υπέρ πάντων ημών. Χρόνια πολλά και ευλογημένα!
Εκ του Ιερού Ναού.
